யாழி சூடிய நங்கை [ அல்லது கம்பேக் ஒரு காலப்பிரளயம்]

பிரபல தொழிலதிபர் வென்னெர்ஸ்ட்ரம் தொடுத்த வழக்கில் தனக்கெதிரான தீர்ப்புகளை சந்திக்கும் பொருளியல் பத்தியாளன் மிக்கேல் ப்ளொம்க்விஸ்ட் அவன் பணியாற்றிவரும் பத்திரிகையான மில்லேனியத்தில் இருந்து விலகிச்செல்கிறான். இந்நிலையில் அவனைத் தொடர்பு கொள்ளும் சூவிடனின் பெரும் வியாபார புள்ளியான ஹென்ரிக் வேன்ஞ்சரின் வக்கீல் ஃப்ரோட், அவனை வேன்ஞ்சர் மாளிகைக்கு வரும்படி அழைப்பை விடுக்கிறான். அழைப்பை ஏற்று அங்கு செல்லும் ப்ளொம்க்விஸ்டிடம் நாற்பது வருடங்களிற்கு முன்பாக மர்மமான முறையில் காணாமல் போய்விட்ட தன் சகோதரனின் மகளான ஹாரியட்டின் மறைவின் பின்பாக இருக்ககூடிய மர்மங்களை ஆராய வேண்டுமென வேண்டுகோள் விடுக்கிறார் ஹென்ரிக் வேன்ஞ்சர்……

உலகின் 46 நாடுகளில் 65 மில்லியன் பிரதிகள் விற்றுத்தீர்த்த மில்லேனியம் வரிசை நாவல்களின் பிறப்பிடம் சூவீடன். 2009 களில் சூவீடிய மொழியில் நாவலை தழுவி திரைப்படங்கள் வெளியாக ஆரம்பித்தன. நாவலை எழுதிய Stieg Larsson தன் படைப்புகளின் வெற்றியை ருசிக்காமலே இந்த இன்னுலகை விட்டு நீங்கி விட்டார். நவலின் சிறப்பான வெற்றி ஹாலிவூட் நவாப்கள் மனதில் குத்தாட்டம் போடாமல் இல்லை. The Girl with the Dragon Tattoo எனும் பெயரில் வெளியான நாவலின் ஹாலிவூட் வடிவம் அதே பெயரில் வெளியாகி இருக்கிறது. குரங்கு கைகளில் பூ மாலையை தராதீர்கள் என்று சொன்ன பெரியவர்கள் பூமாலையை யாரிடம் தரவேண்டும் என்பதை சொல்லவில்லை. ஆனால் ஹாலிவூட் நவாப்கள் இத்திரைப்படைத்தை இயக்க தேர்ந்தெடுத்த நபர் குறித்த கணிப்பில் தப்பே செய்யவில்லை.

உலகளாவிய வெற்றி பெற்ற திகில் நாவல் ஒன்றின் திரைவடிவைக் காணச்செல்கையில் மனதில் வரும் முதல் எண்ணம் நாவலைவிடத் திரைப்படம் நன்றாக உருவாக்கப்பட்டிருக்குமா அல்லது பெரும்பான்மையான தழுவல்கள் போல் சொதப்பலாக இருக்குமா என்பதேயாகும். இயக்குனர் தேர்ந்த ஆசாமியாக இருந்தாலும் கூட நாவல்களின் திரைவடிவங்கள் ஏமாற்றத் தவறுவதில்லை. இயக்குனர் Brian De Palma இயக்கிய The Black Dahlia வை இதற்கு சிறப்பான ஒரு உதாரணமாக கொள்ளலாம். ஜேம்ஸ் எல்ராய் எனும் மகத்தான எழுத்தாளன் எழுதிய மகத்தான படைப்பு திரையில் தன் மகத்தை எல்லாம் தொலைத்து விட்ட ஒரு படைப்பாய் உயிர் கொண்டிருக்கும். இயக்குனர் டேவிட் ஃபின்ஞ்சர் இயக்கிய Zodiac திரைப்படமானது நல்ல வசூலை சம்பாதிக்கவில்லை எனிலும் நல்லதொரு படைப்பாய் அமைந்திருந்தது. ஒரு தொடர்கொலைஞனைப் பற்றிய இரு நபர்களின் விசாரணை மீது நகரும் அத்திரைப்படம் ஏமாற்றம் தந்திடாத ஒரு திரையனுபவம். ஃபின்ஞ்சர் இயக்கியுள்ள மில்லேனியத்தின் முதல் நாவலின் திரைவடிவம் ரசிகர்களை ஃபின்ஞ்சரிற்கே உரித்தான பாணியுடனான குற்றசூழ்நிலைக்குள் அதன் வண்ணங்களுடன் தவறாமல் எடுத்து செல்கிறது.

படம் ஆரம்பித்து எழுத்துக்கள் திரையில் உருக்கொள்ளும் தருணத்தில் எழுத்துக்களுடன் தோன்றும் செயற்கைவரைதோற்றங்களும், Led Zeppelin பாடலான Immigrant song ஆனது சமகாலத்தின் Trent Reznor & Atticus Ross & karen o திறமைகளில் விளைந்து ஒலிக்கும் பாடலும் இசையும் அட்டகாசமாக இருக்கின்றன. நாவலின் ஆன்மாவை தொலைத்து விடாது அதன் கதைக்களம் நடமாடும் ஸ்வீடன் நாட்டிலேயே இயக்குனர் திரைப்படத்தை இயக்கியிருக்கிறார். கதை இடம்பெறும் ஒரு வருட காலத்தின் ஓட்டம் பருவகால ஓட்டங்களாக பாத்திரங்களுடன் உருக்கொள்கிறது திரையில். உறைந்து விறைத்த பனியும், பச்சை வண்ண வசந்தமும் அவற்றிற்கேயுரிய வனப்புடன் காட்சிகளினூடு கண்காட்டுகின்றன. சிறப்பான படத்தொகுப்பும், சூழ்நிலையின் உணர்வுகளை பார்வையாளனிற்கு கடத்திடக்கூடியதான ஒளிப்பதிவும் திரைப்படத்துடன் ஒன்றச்செய்கின்றன.

நாவலில் ப்ளொம்க்விஸ்ட் தன் விசாரணைகளை மேற்கொள்ளும் பகுதி சற்று வேகம் குறைந்த ஒன்றாக இருக்கும். திரைப்படத்தில் திரைக்கதை அதற்கு வேகத்தை கூட்டி தந்திருக்கிறது. சூவீடிய சமூகத்தின் மேற்பூச்சு அழகின் அடியில் ஒளிந்திருக்கக்கூடிய அவலங்கள் சிலவற்றை கதை கூறிச்செல்கிறது. கதையின் மிக முக்கியமான அம்சம் பெண்கள் மீது நிகழ்த்தப்படும் வன்முறை. திரையில் ஃபின்ச்சர் அதை உயிருடன் எடுத்து வந்திருக்கிறார். பலியாளாகவும் பழிவாங்குபவளாகவும், சமூகத்தின் நெறிகள் மீது காறி உமிழ்பவளாகவும், அதன் கணிப்புக்களை சாக்கடைக்குள் வழியச் செய்பவளாகவும் அசத்தலாக உருமாறி நிற்கிறாள் தோளில் ட்ராகன் பச்சை அணிந்த இளநங்கை லிஸ்பெத் ஸ்லாண்டர். திரைப்படம் எங்கும் அழிக்கமுடியா பச்சையாக நிறைகிறது ஸ்லாண்டர் பாத்திரம். பெண்கள் மீதான வன்முறையில் ஒட்டுமொத்த எதிர்குரலாக, பதிலடியாக அது வேகம் கொண்ட காற்றாக எதிர்படும் தடைகளை தூக்கி வீசுகிறது. நாவலில் இருந்ததைவிட அபாரமான முறையில் இப்பாத்திரத்தை உருவாக்கியிருகிறார் இயக்குனர் ஃபின்சர். இப்பாத்திரத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்பட்ட நடிகை Rooney Mara சமூகத்தால் விளிம்புநிலை ஆளுமை என தீர்க்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணை சிறப்பாக வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். ஒரு பெண் எவ்வளவு சுதந்திரமானவள், எவ்வளவு உறுதியானவள், அவளுள் சூல் கொண்டு வாழ்ந்திருக்கும் காட்டுத்தனம் வெளிப்படும்போது அவள் எவ்வளவு அழகானவள் என்பவற்றை தன் பாத்திரம் மூலம் அவர் பிரதிபலித்து செல்கிறார். இந்தப் பாத்திரத்துடன் ஒப்பிடுகையில் நடிகர் க்ரெக் டேனியல் ஏற்றிருக்கும் ப்ளொம்க்விஸ்ட் பாத்திரம் திரையில் அடிபட்டு ஒதுங்கி சென்றுவிடுகிறது. முகத்தில் நுன்னுணர்வுகளை அவற்றின் அழகுடன் வெளிப்படுத்த இயலாத நடிகராக இருக்கிறார் க்ரெக் டேனியல்.

திரைப்படம் ஆரம்பித்து சரியாக ஒருமணி நேர அளவில், ஸ்லாண்டரிற்கும், ப்ளொம்க்விஸ்டிற்குமான அறிமுகம் ஏற்படுகிறது. அதுவரையில் ப்ளொம்க்விஸ்டின் கதை ஒரு பக்கமாகவும், ஸ்லாண்டரின் கதை ஒரு பக்கமாகவும் பக்குவமான வேகத்தில் திரையில் எழுதிச்செல்லப்படுகிறது. இந்தக் காலநேரத்தில் இரு ஆளுமைகள் குறித்த அறிமுகங்கள் பார்வையாளனை சிறப்பாக வந்தடைந்து விடுகின்றன. இருவரிற்குமிடையில் இருக்கக்கூடிய வயது, தொழிற்படு, செயல்முறை, தொழிநுட்ப அனுகு வேற்றுமைகள் எதிர் எதிர் முனைகளாக இந்த இரு ஆளுமைகளையும் சிறப்பாக ஒட்ட வைக்கின்றன. அவர்கள் இணைந்து செயலாற்றும் தருணங்களில் வேகம் கதையில் சிறகு கட்டிக்கொள்கிறது. படிப்படியான விசாரணைகளும் அவை தரும் ஏமாற்றங்களும் பின்னர் பலன் தரக்கூடிய தரவுகளாக மாறி மர்மத்தின் முடிச்சை அவிழ்க்க விரைகின்றன. அந்த முக்கிய உண்மையை ஸ்லாண்டரும், ப்ளொம்க்விஸ்டும் கண்டுகொள்ளும் தருணமும் அதற்கு பின்வரும் காட்சிகளும் இதயதுடிப்பை மூச்சுவிட அனுமதிப்பதில்ல. முக்கியமான குற்றவாளிக்கும் ப்ளொம்க்விஸ்டிற்குமிடையில் அந்நிலையில் வரும் உரையாடல் எவ்வளவு குளிரையும் விஞ்சிவிடும். அத்தருணத்தில் அக்குற்றவாளி பாத்திரத்தை ஏற்றிருக்கும் நடிகரின் நடிப்பை அவதானியுங்கள். சில நிமிடங்கள் ஆனாலும் தன் நடிப்பால் அள்ளிக்கொள்கிறார் அந்த நடிகர்.

இயக்குனர் ஃபின்ச்சர் மீளத் தம்மை இத்திரைப்படம் மூலம் குற்றசினிமாவில் புதுப்பித்திருக்கிறார். இரண்டரை மணி நேரத்தில் சிறிய ஏமாற்றம் என்பது படத்தின் இறுதி தருணங்களே. அவை தொழிலதிபர் வென்னெர்ஸ்ட்ராம் மீதான எதிர் நடவடிக்கையாக இருக்கின்றன. ஹாரியட்டின் தந்தை மீதான பிரேத பரிசோதனையில் அவர் தலையில் வீழ்ந்த அடி பற்றி ஏதும் இல்லையா என்ன!!!!! இறுதியில் அன்பளிப்பு பரிசாக வாங்கிய தோல் ஜெர்க்கினை குப்பை தொட்டியில் விசி எறிந்து விட்டு சென்றாலும் கூட ட்ராகன் பச்சை அணிந்தவள் ஆழமாக பதிகிறாள் மனதில். [***]

பி.கு...அடைப்புக்குள் உள்ள தலைப்புக்கள் தம்மை மீளமாற்றும் தன்மை கொண்டவை...

ட்ரெய்லர்

ஐநூறு மில்லியன் நண்பர்கள்

Mark Zuckerberg, உலகின் மிகவும் இளவயது கோடீஸ்வரன். இன்னமும் சிகரங்களை வெல்லப்போபவன். பில்கேட்ஸையை தூக்கி சாப்பிட்டு ஏப்பம் விடப்போபவன். இன்று ஐநூறு மில்லியன் அங்கத்தினர்களை எட்டிவிட்ட ஃபேஸ்புக்கை உருவாக்கிய கர்த்தா!! The Social Network திரைப்படத்தை David Fincher இயக்குகிறார் என்பதை நான் அறிந்திராவிடில் மார்க் ஸுக்கர்பெர்க் என்பது எனக்கு பரிச்சயம் ஆகாத ஒரு பெயராகவே நீடித்திருக்கக்கூடும்.

The Social Network திரைப்படமானது இன்றைய காலத்தின் தவிர்க்க முடியாத இணைய சமூக உறவாடல் வலை அமைப்பான ஃபேஸ்புக் எவ்வாறு உருவானது என்பது குறித்தும், அதன் உருவாக்கத்தின் பின்னணியில் இருந்திருக்கக்கூடிய மனிதர்கள் குறித்தும் பேசுகிறது.

பல்கலைக்கழக இணையத்தளங்களினுள் அத்துமீறி நுழைந்து, மாணவிகளின் போட்டோக்களைத் திருடி அவற்றை தன் வலைப்பூவில் இட்டு கவர்ச்சிக் கன்னி யார் எனும் போட்டி நடாத்திய இளம் மாணவன் மார்க் ஸுக்கர்பெர்க் [Jesse Eisenberg] எவ்வாறு உலகின் இளம் கோடிஸ்வரன் எனும் நிலையை அடைந்தான் என்பதை பிரம்மாண்டங்கள் ஏதுமின்றி அருமையான ஒரு திரைக்கதையின் வழியாக சலிப்பின்றி திரையில் விரிக்கிறது தேர்ந்த இயக்குனர் டேவிட் பின்ச்சரின் சிறப்பான இயக்கம். Ben Mezrich என்பவர் எழுதிய The Accidental Billionaires எனும் நூலைத் தழுவி திரைக்கதையானது உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஃபேஸ்புக் என்பது மார்க் ஸுக்கர்பெர்க்கின் மனதில் உதித்த கருவா இல்லை அதை அவன் வேறு யாரிடமாவது இருந்து திருடிக் கொண்டானா? ஃபேஸ்புக்கை உருவாக்குவதில் ஆரம்பநிலைகளில் மார்க் ஸுக்கர்பெர்க்கிற்கு உறுதுணையாக நின்ற அவன் ஒரே நண்பன் Eduardo Saverin [Andrew Garfield] க்கு மார்க் துரோகம் இழைத்தானா? மார்க் ஸுக்கர்பெர்க் என்பவன் எவ்வாறான ஒரு மனிதன்? எனும் கேள்விகளை திரைக்கதையின் ஓட்டமானது மனதில் எழவைக்கிறது. அதற்கேற்ப திரைப்படமானது, சட்டவல்லுனர்களும், முக்கிய கதாபாத்திரங்களும் கூடியிருக்கும் ஒரு விசாரணை அறையிலிருந்து காலத்தில் பின்னோக்கி பாய்ந்து மனதில் எழுந்த கேள்விகளிற்கு விடைதர விழைகிறது.

தங்கள் சிந்தனையில் உதித்த கருவை மார்க் ஸுக்கர்பெர்க் திருடிவிட்டான் என குற்றம் சாட்டும் Winklevoss சகோதரர்கள், தனக்கு துரோகம் இழைத்து ஏமாற்றி விட்டான் என மார்க்கை குற்றம் சாட்டும் அவன் முன்னை நாள் நண்பன் எடுவார்டோ, இவர்களின் குற்றச்சாட்டுக்களை அமைதியாக எதிர்கொள்ளும் மார்க் என பாத்திரங்கள் அனைத்தும் தமது பக்க நியாயங்களிற்காகவும், உண்மைகளிற்காகவும் போராடுபவர்களாகவே காட்டப்பட்டிருக்கிறார்கள். இவன் நல்லவன், இவன் மோசமானவன் என யாரையுமே இயக்குனர் சுட்டிக் காட்டவில்லை. ஒவ்வொருவரும் தத்தமது கதைகளை கூறுவதன் மூலம் ஃபேஸ்புக்கின் வரலாறு சுவையான வகையில் பார்வையாளனுடன் இணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்கிறது. இந்த இளம் கதாபாத்திரங்கள் வழி இன்றைய சக்தி மிகுந்த புத்திசாலித்தனம் நிரம்பிய இளம் தலைமுறையின் வெற்றிப் போட்டியையும், அதற்காக அவர்கள் செல்லக் கூடிய எல்லைகளையும் காணக்கூடியதாகவிருக்கிறது.

முக்காடுபோட்ட குளிர் மேலங்கியுடனும், காலில் அணிந்த செருப்புக்களுடனும் வலம் வரும் மார்க் ஸுக்கர்பெர்க், ஹர்வார்ட் மாணவ சமூகத்திலிருந்து சற்று ஒதுங்கியவனாக, கேளிக்கைகளை பெரிதும் தவிர்த்து தன் லட்சியத்திற்காக இரவு பகல் என்று கடுமையாக உழைக்கும் ஒருவனாகவே சித்தரிக்கப்படுகிறான். சமூகத்திடமிருந்து முற்றிலுமாக தொடர்பை துண்டித்து விட்ட ஒருவனாக இப்பாத்திரப் படைப்பு இல்லை என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. தன் மனதில் உறவிற்கு இடம் ஒன்றை வைத்திருப்பவனாகவே மார்க் ஸக்கர்பெர்க்கை உணர்ந்துகொள்ள முடிகிறது. இப்பாத்திரத்தை ஏற்றிருக்கும் இளம் நடிகர் ஜெஸ் ஐஸன்பெர்க் மிகவும் சிறப்பான ஒரு நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார்.

ஃபேஸ்புக்கினை மார்க் ஸுக்கர்பெர்க்குடன் இணைந்து உருவாக்கியவனாக அறியப்படும் எடுவார்டோ சேவரின் பாத்திரம் நட்பு, துரோகம், தோல்வி என அனைத்தையும் சுமந்து நின்று மனதை தொடுகிறது. எடுவார்டோவின் பாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் நடிகர் Andrew Garfield தன் திறமையால் ரசிகர்களை கலங்கடிக்க வைக்கிறார். ஃபேஸ்புக்கின் எல்லைகளை விரிவிப்பதில் பெரிதும் முன்னின்ற தொழில் முனைவனான Sean Parker பாத்திரத்தை ஏற்றிருக்கும் பிரபல பாடகர் Justin Timberlake அலட்டிக் கொள்ளாத நடிப்பில் அசத்துகிறார். எடுவார்டோவிற்கும் ஷோன் பார்க்கரிற்குமிடையில் உருவாகும் பொறாமை கலந்த வெறுப்பும், மார்க் ஸுக்கர்பெர்க்கின் அருகில் தான் மட்டுமே நெருங்கியிருக்க வேண்டும் எனும் அவர்களின் விருப்பும் இயல்பான முறையில் திரைப்படத்தில் டேவிட் பின்ச்சரால் படமாக்கப்பட்டிருக்கிறது. மூன்று இளம் நடிகர்களிடமிருந்தும் அட்டகாசமான விளைவுகளை பெறுவதில் இயக்குனர் தவறவேயில்லை.

படத்தின் திரைக்கதையோடு குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய மற்றொரு அம்சம் பின்னணி இசை. அருமை என்பதை தவிர சொல்ல வேறொன்றுமில்லை. வழமைபோலவே டேவிட் பின்ச்சரின் இயக்கம் திரைப்படத்தை ஒரு த்ரில்லர்போல் நகர்த்தி செல்கிறது. உரையாடல்கள் அதிகம் நிரம்பிய இத்திரைப்படத்தின் இரண்டு மணிநேரம் கடந்து செல்வதை உணர முடியாத வகையில் அவரின் இயக்கம் கச்சிதமாக அமைந்திருக்கிறது.

The Social Network திரைப்படம் போரடிக்குமா? இல்லவே இல்லை. பிரமிக்க வைக்குமா? நிச்சயமாக இல்லை. ஆனால் ஒரு தரமான படத்தை பார்த்த திருப்தி மனதை நிச்சயமாக ஆக்கிரமிக்கும்.

திரைப்படத்தின் இறுதிக் காட்சிகள் இளம் கோடிஸ்வரன் மார்க் ஸுக்கர்பெர்க்கை சுற்றியிருக்ககூடிய ஒரு தனிமையை மெளனமாக உணர்த்துகிறது. ஐநூறு மில்லியன் நண்பர்கள் நிறைந்த ஃபேஸ்புக்கில் மார்க்க்கிற்கு ஒரு உயிர் நண்பனாவது இல்லாமலிருந்தால் அது பரிதாபமான ஒன்றுதான். [****]

ட்ரெயிலர்