மயக்கமுற்ற நிலையிலிருந்து சுயநினைவுக்கு திரும்பும் பால் கான்ராய் [Ryan Reynolds], இறுக மூடப்பட்ட சவப்பெட்டி ஒன்றினுள் வைத்து தான் நிலத்திற்குள் புதைக்கப்பட்டிருப்பதை அறிந்து கொள்கிறான். அவனிற்கு துணையாக அந்த சவப்பெட்டியினுள் ஒரு ஸிப்போ லைட்டர், ஒரு கைத்தொலைபேசி கூடவே 90 நிமிடங்கள் மட்டுமே அவன் உயிர் வாழத்தேவையான ஒக்சிஜன் என்பனவும் புதைக்கப்பட்டிருக்கின்றன….
இறுக மூடப்பட்ட ஒரு சவப்பெட்டியினுள் அடைக்கப்பட்ட ஒரு மனிதனின் உணர்வுகளையும், அதிலிருந்து வெளியேறிவிட அவன் நடாத்தும் போராட்டங்களையும் மட்டுமே திரையில் காட்டி 90 நிமிடங்களிற்கு பார்வையாளர்களை சஸ்பென்ஸால் திணற அடிக்க முடியுமா எனும் கேள்விக்கு, ஆம் எனும் பதிலாக அமைந்திருக்கிறது ஸ்பானிய இயக்குனர் Rodrigo Cortés ஆங்கில மொழியில் உருவாக்கியிருக்கும் Buried எனும் இத்திரைப்படம். மிகக்குறைந்த செலவில் விறுவிறுப்பான படைப்பினை வழங்க முடியும் என்பதனையும் இத்திரைப்படம் தெளிவாக்குகிறது. திரைப்படம் ஆரம்பித்து அது நிறைவு பெறும்வரை பார்வையாளன், பால் கான்ராயுடன் மூடப்பட்ட சவப்பெட்டியினுள் இருந்தாக வேண்டிய கட்டாயம்! ஒரு கணம்கூட கமெரா சவப்பெட்டியின் உள்வெளியை விட்டு விலகுவதில்லை.
இருண்ட திரையுடனும், ஆழமான மூச்சு ஒலிகளுடனும் ஆரம்பிக்கும் திரைப்படம், ஸிப்போ லைட்டரை எரியவிட்டு தான் ஒரு புதைக்கப்பட்ட சவப்பெட்டியினுள் அடைபட்டிருப்பதை ஒரு மனிதன் தெரிந்து கொள்ளும் திகில் கணங்கள் வழியாக பார்வையாளனிற்கு முதல் அதிர்ச்சியை எடுத்து வருகிறது. அம்மனிதன் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் அந்த ஒடுங்கிய வெளியினுள், அவனது குழப்பமும், அச்சமும், கையறுநிலையும், சவப்பெட்டியை ஸிப்போவின் ஒளி நிரப்புவதைபோல் ரசிகனின் மனதை இருளும் ஒளியும் கலந்த பரப்பாக நிரப்புகின்றன. ஸிப்போவின் ஒளியிலும், கைத்தொலைபேசியின் மிளிர்விலும், மூச்சுத்திணற வைக்கும் கோணங்களிலும் ஒளிப்பதிவானது அடைபட்ட உணர்வை திரைக்கு அப்பால் கடத்த, இசை; திகிலை செவி வழி ஊதுகிறது. இந்த மனிதன் யார்? எதற்காக அவன் உயிருடன் புதைக்கப்பட்டிருக்கிறான்? எனும் கேள்விகளிற்கான விடைகள் குறுகிய வெளியினுள் ஆரம்பமாகும் தொலைபேசி உரையாடல்கள் மூலம் ரசிகனை எட்டுகின்றன.
தன்னைப் புதைத்த மனிதனுடன்[ அல்லது பயங்கரவாதியுடன்!] பால் கான்ராய் உரையாடும் தருணங்களில், இரு பக்கங்களிலும் இருந்து பரிமாறப்படும் வாதங்களும், நியாங்களும் இந்த இரு மனிதர்களையும் பெரும் அரசுகளின் யுத்த அரசியலிற்கு பலியான இனமாகவே அடையாளம் காட்டுகின்றன. பால் கான்ராய் தன் குடும்பத்தை காப்பாற்றுவதற்காக பணம் சம்பாதிக்க அமெரிக்காவிலிருந்து ஈராக்கிற்கு பணிபுரிய வந்த ஒரு மனிதன். பால் கான்ராயை புதைத்தவனிற்கும் ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது. அவனும், அவன் குடும்பமும், அவன் தேசமும்கூட எவ்வகையிலும் நியாயப்படுத்த முடியாத யுத்தமொன்றினால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் என்பதை வலிமையாக முன்வைக்கிறார் இயக்குனர். விரும்பத்தகாத இந்த நிலைக்கு இவ்விரு மனிதர்களையும் இட்டு வந்த பணத்தின் பிரசன்னம் அரூபமாக ஒடுங்கிய வெளிக்குள் நகைக்கிறது.
நிலத்திற்குள் புதைக்கப்பட்ட நிலையில் தன் மீட்பிற்காக போராடும் ஒரு மனிதனை, அவன் நாட்டின் அரசின் பிரதிநிதிகளும், அவன் பணிபுரியும் நிறுவனத்தின் அதிகார உச்சங்களும் எவ்விதமாக புதைக்கமுடியும் என்பதை வலி ததும்ப இன்னொரு பக்கமாக திரையில் விரிக்கிறார் இயக்குனர் ராட்ரிகோ கோர்டேஸ். அரச பிரதிநிதிகளின் மெத்தனமும், கையாலாகத்தனமும், பொய்களும், இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் தம் பொறுப்புகளிலிருந்து கழன்றுவிடத்துடிக்கும் முதலாளிகளின் நரித்தனமான தந்திரங்களும் மனங்களை அதிரச் செய்யும் தன்மை கொண்டவையாக இருக்கின்றன.
திரைக்கதையில் தொலைபேசி உரையாடல்கள் மூலம் மனித உறவுகளின் பல்வேறுபட்ட முகங்களை சவப்பெட்டியின் மீது மோத வைத்திருக்கிறார் இயக்குனர். உரையாடல்களை மட்டும் நம்பியிராது திரைக்கதையில் வரும் எதிர்பாராத திருப்பங்கள் மூலம் பார்வையாளனை அசர அடிக்கிறார் அவர்.
படத்தின் ஒரே ஒரு நடிகரான! ரையான் ரெனோல்ட்ஸ், ஒரு குறுகிய வெளிக்குள் அடைப்பட்ட மனிதனின் உணர்வுகளை மிகவும் சிறப்பாக திரையில் காட்டியிருக்கிறார். ஒரு சில தருணங்களில் அவரின் நடிப்பும், உரையாடல்களும் மிகையானதாகவும், பொருத்தமற்றதாகவும் உணரப்படக்கூடும் எனிலும் படத்தின் இறுதித்தருணங்களின் வேகமும், திகிலும் சவப்பெட்டியின் பிளவுகளினுடாக வந்து விழும் மணல் போல் பார்வையாளனை திக்கு முக்காட வைக்கின்றன. Buried திரைப்படம் சஸ்பென்ஸ் பிரியர்களை மூச்சடைக்க வைக்கும். [***]
ட்ரெயிலர்
